Text Size

Een zwarte droom

EEN ZWARTE DROOM
door Stefan De Waele, Clubblad mei 1997.

Hierbij een vrij interpretatie van hoe een Afrikaans riviertje kan nagebootst worden.

Ik rij met mijn gammele jeep langs een hobbelig Afrikaans wegeltje. Als je het al een wegeltje kan noemen. Nou ja 't heeft ook zijn charme. Opeens ga ik op de rem staan. Inderdaad staan; de techniek is toch mooi als hij werkt. Ik kon mijn ogen niet geloven. Daar liepen opeens 10 kleine negerkes over de weg. Of waren het er negen. In mijn beste Frans vroeg ik de weg. Ze verstonden mij toch wel niet zeker. Dan zoek ik het zelf wel uit, dacht ik bij mezelf en reed door. En of ik de weg wist. Daar reed een witte vrachtwagen met het opschrift UN. Verdorie, ik zit te ver. Lichting 1994 heeft nooit legerdienst moeten doen. Dus ik ook niet. Ik heb helemaal geen zin om te vechten voor het goede doel (zogezegd). Trouwens met een schepnetje, een paar emmers en een plastic zak kom je als militair niet erg overtuigend over. Zo vlug ik kon maakte ik rechtsomkeert en volgde een buffel richting West-Afrika. Ja die wist de weg, hij was van die streek. Eindelijk aangekomen zag ik dat de benzine meter in het rode gebied stond. Een benzinestation? Waar vind ik in godsnaam benzine. Nergens een ESSO of BP te bespeuren. Verwoed ga ik op zoek. Ik geloof mijn ogen niet. Daar loopt een negerinneke met een jerrycan in de hand. Als de bliksem snel ik op haar toe. Ik verkoop haar mijn namaak-Rolex en troggel haar zo de benzine af. De schemering valt en ik weet dat het in minder dan vijf minuten donker wordt. Hotels vindt ik niet. Tenzij Hotel " onder den bloten hemel". Wat kon ik anders beginnen. Ik installeer mijn eenpersoonstentje, start een kampvuurtje en mijmer onder de mooie sterrenhemel.

Stilletjes neurie ik een liedje. Zou ik hier gehoord worden. Wie weet? Tevreden na de lange dag kruip ik in mijn tent en val in een diepe slaap.

's Anderendaags...

Whaa, zo goed geslapen, hé. De grond is hier verdorie hard. Na een stevig ontbijt, bestaande uit een sterke tas verse koffie en brood met of was het zonder toespijs, kan je zand ook toespijs noemen? Ik plan wat ik deze dag zal doen. Ik ruim mijn tent op en stap in de jeep. Ik zet de radio aan. Niets dan geruis... zet de radio weer uit. Radio Donna kennen ze hier blijkbaar niet. Een aantal km verder kom ik aan een riviertje.

Ik kan niet wachten. Ik trek mijn zwembroek, zwemvliezen en duikbril aan. Even twijfel ik nog om mijn reddingsbandjes aan te doen. Tenslotte is de rivier een halve meter diep.

Zachtjes stap ik in het water. Takken hangen gracieus over het water. Hier en daar ligt een omgevallen boom te verdrinken. De oevers ogen mooi groen. Ik stap naar het centrum van het riviertje. het is ongeveer 1,5 meter breed. Het water is mooi helder. Dorst, dorst, wat heb ik een dorst. Wie zou mij tegenhouden? Ik neem een slok en het wordt direct duidelijk. Dit water is zacht en licht zuur. Een tweede slok bevestigt mijn veronderstelling. Het water heeft een pH van om en bij de 6,5 en een KH van 5 tot 7. Dit is ideaal Afrikaans rivierwater.

Ik neem een duik in het lekker warme water. De zee bij ons is nooit zo warm. Hoe zou dat komen? Op het eerste zicht geen vissen. Natuurlijk niet, ze zijn geschrokken en weggevlucht. Maar ik heb tijd. Ze komen wel terug. De zandbodem voelt zacht aan. Hier en daar liggen wat keien. Een grote dikke boomtak doorklieft het lichtgolvend wateroppervlak. Daar ligt een krokodil. Wat een kroko...dil. Zou het? Ik stap zacht dichterbij. Oh, het is maar een omgevallen boom. Ik bevind mij, nog steeds in het midden; in open water dus. Hier en daar groeit een miserabel plantje. Ze kunnen het precies niet helpen. Maar aan de oevers, ja daar krioelt het van de planten. Cabomba en Ammania staan er bij bosjes. Hier een daar toont een tijgerlotus het mooiste van zichzelf. Ik zwem zachtjes verder. Plots komt een Kersebuik tevoorschijn vanonder een gevallen boomtak, begroeid met Bolbitis. Hij schrikt, weet niet wat hij ziet. Een vis van mijn kaliber heeft hij blijkbaar nog nooit gezien en dus kiest hij het zekere voor het onzekere. In de verte zie ik een school vissen. Dat kan niet het regent niet en toch zie ik de kleuren van de regenboog. Phenacogrammus interruptus is dit bij nader toekijken. Als ik op het punt sta om me recht te stellen, kan ik mijn ogen niet geloven. Ik wordt betoverd door een prachtig rode vlek. Een koppel Hemichromis bimaculatus is een echtelijke ruzie aan het bijleggen. Het is zo'n prachtig zicht dat ik vergeet mijn adem in te houden. Dat had ik niet mogen doen. Ik verlaat het riviertje, doe mijn kleren aan. Voor zover dat nodig is want het is heet. Ik rij een aantal km verder en daal een ander riviertje af. Deze rivier is iets breder. 3 meter zeg maar. Maar 't is niet waar hé. Ik kom toch wel die 10 kleine negerkes weer tegen zeker. Vriendelijk vraag ik hen om mij te helpen bij het vangen van een aantal bijoukes. Hierbij haal ik wat dollars boven en nu verstaan ze mij wel. We zoeken naar een ideaal plaatsje om het net uit te smijten. En ja hoor reeds bij de eerste worp heb ik prijs. Een koppel Pelvicachromis pulcher. Wat een prestatie. Ik doe ze in een grote plastic emmer. En ondertussen vissen mijn vrienden verder. Opnieuw prijs. Een zwerm Hemigrammopetersius caudalis en een Phractura. De mazen van het net zijn net iets te groot om Neolebiassoorten te vangen. Dus ga ik zelf op visvangst en met veel geduld slaag ik erin 5 Neolebias ansorgii in mijn netje te krijgen. de lokroep "mama heeft pannekoekskes gebakken" verstonden ze blijkbaar. Ingenomen met mezelf stop ik de vangst zorgvuldig in plastic zakken. En ik vul mijn emmers met water uit de rivier. Dit om regelmatige waterverversingen uit te kunnen voeren. Het is weer donker voor ik het weet en voor de laatste keer slaap ik op de grond. Op moeder aarde dus. Ik raak in een diepe slaap verzeild tot ik..........

...een stem hoor roepen: "opstaan 't is halfzeven". Ik schrik mij rot. Verdorie moet ik nou echt gaan werken. Eh.... en dan nog binnendienst. Wanneer mag ik nu eindelijk eens met verlof. Ik word langzaam wakker en staar naar mijn bakje. Mijn Afrikaans rivierke. Tevreden stap ik uit bed en maak me klaar.

Aanmelden