Text Size

Vis zonder zorgen

Vis zonder zorgen
door Jan Mannekens, clubblad mei 2000

Je wilt een vis die je niet moet voederen, die geen eisen stelt aan de waterkwaliteit en die een rustige indruk nalaat in het aquarium?......en je hebt er het geld voor!?

Zeer recent heeft Mitsubishi Japan een robotvis voorgesteld. De op afstand bediende zeebaars-robot is zo'n 60 cm lang en lijkt op een echte zeebaars. Bovendien zwemt hij ook echt als een zeebaars. Alleen op zeer korte afstand, kan je aan de ogen opmerken dat het gaat om een robotvis. Met een dergelij beestje in je aquarium hoef je uiteraard niet te voederen, te reinigen of water te verversen.

De robot wordt bestuurd door een computer die de beweging van de staart en de borstvinnen controleert. De door batterijen aangedreven soepele vinnen bewegen met een frequentie tussen 2 en 10 slagen per 10 seconden. Tijdens deze 10 seconden kan de vis een afstand van 2,5 meter afleggen. De batterij wordt automatisch bijgeladen door een spoel die in het binnenste van de vis zit gemonteerd. Deze spoel haalt zijn energie uit een electro-magnetisch veld dat door het aquarium heen gaat.
Het koste de ingenieurs 4 jaar om deze zeebaars nauwkeurig te laten zwemmen.

De volgende stap is het bouwen van een replica van een fossiele vis die reeds lang is uitgestorven, aldus Mitsubishi. Dat opent natuurlijk perspectieven...misschien zien we in de nabije toekomst in musea en aquaria levensechte nabootsingen van onze oervissen.

Waarom zou men meer dan 1 miljoen USDollar (ca. 40 miljoen Bfr) investeren in een namaak-Zeebaars? Want dit is het kostenplaatje vandie eerste levensechte visrobot.
Enkel voor het plezier? Was het maar zo simpel! Mitsubishi Heavy industries maakt ook onderzeeërs, en dat werpt natuurlijk een ander licht op deze visrobot. Vissen zijn namelijk veel beter in het doorkruisen van zeeën en andere wateren dan schepen en duikboten. Daarbij verbruiken ze slechts een fractie van de energie die schepen verbruiken. Daarom zijn de ingenieurs er zo op gebrand om deze vissengeheimen te ontsluieren.

Maar Mitsubishi is niet het enige bedrijf dat het de moeite waard vindt om een vis na te bouwen. Bij MIT (Massachusets Institute of Technology) hebben ze al een robot-tonijn en een robot-snoek rondzwemmen in hun aqaria. De tonijn is interessant om zijn eenvoudige manier van voortbewegen. De snoek is dan weer zo boeiend omdat deze (de echte snoek dan) in staat is om te versnellen van 0 tot 20 km/uur met een versnelling tot 12G (in ongeveer 4 tienden van een seconde haalt de snoek, vertrekken vanuit stilstand, een snelheid van 20 km/u).

Het uiteindelijke doel is om te ontrafelen hoe vissen zo efficiënt kunnen voortbewegen. Met deze kennis robotvissen te bouwen die kunnen gebruikt worden om oceanen in kaart te brengen, om vervuiling op te sporen, op visgronden te ontdekken of zelfs om militaire doeleinden aan te wenden.
Wees dus straks niet verbaasd wanneer je een metalen baars of karper aan de haak slaat !

Bron: Computer-Januari 2000

Aanmelden