Text Size

Een ramp tijdens mijn verlof

Eretmodus_cyanostictus.JPGEen ramp tijdens mijn verlof
Door Jan Mannekens, clubblad november 1999.

Iedereen weet het; op verlof gaan kan ernstige gevolgen hebben! Voor onszelf als we met 'toerista' op de pot belanden (daar zal ik het niet over hebben) dat is zeker, maar verlof kan ook schadelijk zijn voor onze vissen en dat laatste heb ik deze zomer tot mijn grote spijt moeten ervaren.

Net als de meesten onder ons tracht ik tijdens mijn jaarlijks verlof ons landje te ontvluchten voor een paar weken om er eens uit te zijn. En zoals de meesten zoek ik dan iemand die tijdens mijn afwezigheid af en toe mijn vissen kan komen voederen en eens controleren of alles in de bakken goed gaat.
En meestal loopt dat goed af. Tot nu toe had ik zelfs nooit problemen ervaren, zelfs niet toen ik 3 weken in Indonesie was en er slechts 1 keer iemand is komen kijken.

Maar nu was het dus dubbel en dik prijs. Ik had naar goede gewoonte mijn vader kunnen mobiliseren om 1 keer per week te komen kijken of alles nog in orde was en om in mijn meest bevolkte aquarium een waterverversing door te voeren, terwijl ik voor 3 weken in het verre Canada vertoefde. Ik ben naar Canada vertrokken begin augustus, en voor wie het zich niet meer herinnert; dat waren zowat de warmste dagen van het jaar. Mensen die reeds bij mij de trap hebben beklommen weten dat ik boven een bakkerij op het derde verdiep woon en tijdens de zomer heb ik overdag normaal de ramen open om de warmte enigszins kwijt te raken. Je moet namelijk weten dat ik overdag de warmte van de zon krijg en 's nachts de warmte van de bakker. Het is hier altijd op temperatuur en 's winters - zelfs als het buiten vriest - hoef ik zelden de verwarming op te zetten.

Nu als ik 3 weken op verlof ga kan ik moeilijk 3 weken de ramen open laten en door die ramen te sluiten, in combinatie met die hele hete dagen en de warme broodjes uit de oven van de bakker was de temperatuur in mijn aquaria gestegen tot 32 graden toen mijn vader de eerste keer kwam controleren (ik was nog maar 3 dagen weg). In een aquarium, het meest bevolkte, waren de vissen zeer actief op zoek naar adem en hingen ze allemaal aan de voorruit naar adem te happen.

Eretmodus cyanotictus
Cyprichromis_leptosoma_Mpulungu.jpg
Lamprichthys_tanganicanus.jpg

In dat aquarium zwommen een hele vloot Cyprichromis leptosoma, mijn lievelingen Eretmodus cyanostictus (met jongen!) en enkele jonge Lamprichtys (allemaal vissen uit het Tanganyikameer).

Mijn vader heeft direct de juiste maatregelen genomen en is beginnen een deel van het water te verversen tot de temperatuur in het aquarium gezakt was tot 29 graden. Dat heeft hij vervolgens in mijn andere 2 bakken (ook met Tanganyika cichliden) gedaan, want daar was het water zeker niet minder warm. Maar 's anderendaags 's morgens was het een grote ramp. Het enige wat hij nog kon doen was dode vissen scheppen. Ze hadden met zijn allen te weinig zuurstof in het te warme water gevonden en dat was catastrofaal. Hij was er niet goed van en ik nog steeds niet. In de andere aquaria is er geen enkele vis gestorven, maar die aquaria waren belange niet zo dicht bevolkt en misschien zaten daar ook wel de meer robuuste soorten in.

Toen hij een paar dagen later nog een kijkje ging nemen was het water in het aquarium net melkwit en de kwalijke geur heb ik enkel van de beschrijving, maar ik kan mij inbeelden dat de paar vissenlijken die tussen de rotsen achter gebleven waren en die tot ontbinding kwamen een serieuze stank verspreiden. In alle geval kan ik hem alleen maar nog meer bedanken dat hij toen de bak volledig laag gemaakt heeft, alle stenen heeft uitgehaald en afgeschuurd en uiteindelijk de bak met vers water heeft gevuld.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik heb het al gezegd ik ben er nog steeds niet overheen. En niet tegenstaande het water ondertussen ongeveer perfect van waterkwaliteit is (geen nitriet, zo goed als geen nitraat), ben ik niet van plan om hem snel opnieuw in te richten en te bevolken. Misschien reserveer ik hem wel om jonge vissen in groot te brengen, want het is niet alles slecht nieuws wat ik na mijn verlof te melden heb. Mijn Neolamprologus marunguensis hadden toen ik terugkwam voor een mega nest gezorgd. Waar men van deze vissen gewoonlijk 10-20, uitzonderlijk 50 jongen verwacht, zwemmen er nu toch tegen de 100 kleintjes rond. En mijn Lamprologus meleagris waar ik zo lang heb moetren naar zoeken hebben ook hun eerste jongen voortgebracht en de mensen die weten hoe nauw deze slakkenbewoners mij aan het hart liggen zullen weten dat ik daar heel blij mee ben. Zij zullen trouwens ook beseffen hoezeer het nefaste afscheid van mijn kwekende Eretmodus mij geraakt heeft.

Overigens heb ik een zeer goed verlof gehad in Canada, maar de ramp waarover ik het zonet heb gehad werpt er welzijn schaduw overheen. Volgend jaar zal ik ofwel voor de zomer of erna op verlof gaan denk ik. Tot slot wil ik hier expliciet mijn vader bedanken die in de gegeven omstandigheden niet beter kon doen dan wat hij heeft gedaan. Jammer genoeg mocht het niet baten.

Aanmelden