Text Size

Mijn 'bakske' is te klein

Mijn Bakske is te klein
Door Dirk De Munter, clubblad januari 1999

grote_bak_dirk.jpg

Men zou het haast niet geloven; maar mijn bakske mocht eigenlijk iets groter zijn.

Natuurlijk hoor ik enkele onder jullie nu zeggen; "Mijn aquarium mag ook iets groter zijn!". Maar ik heb de mogelijkheid gecreëerd om een aquarium te plaatsen van 3 meter diepte, 2 meter breed en met een waterhoogte van 1 meter. Volgens de inhoudberekeningen maakt dat een 6000 liter waterinhoud.

 

Normalerwijze zou ik dan toch best tevreden mogen zijn, nietwaar? Zoals velen onder jullie ben ik begonnen met de klassieke standaardbakjes 25 Van 80 tot 250 liter zijn er enkele de revue gepasseerd maar steeds droomde ik van groter...

Die droom heb ik gerealiseerd nadat ik na lang sparen een eigen woonst had aangeschaft. Voor ik een huis kocht dacht ik eerst 'Waar kan ik een groot aquarium plaatsen?' Het huis zelf was niet groot genoeg om een dergelijk aquarium te plaatsen, dus hebben we aan het huis maar een garage bebouwd die lang genoeg was om achteraan ruimte te voorzien voor de bouw van mijn huidig aquarium. Niet alles liep over rozen, want niet iedere architect zag het goed zitten als ik zei dat er in de garage een aquarium moest geïnstalleerd worden van 6000 liter. De bouwconstructie moest extra worden versterkt en dit begint dan ook bij de funderingen; DUBBEL zo zwaar dan normaal moesten ze zijn. De basis van het aquarium werd opgebouwd met betonpotten in combinatie met gewapend beton. (in de bodem liet ik reeds een afvoerbuis installeren die later dienst zou doen als overloopsysteem van het aquarium.)

De muur tussen de garage en het huis -de woonkamer- werd bewerkt met voorhamer en slijpschijf om zo een opening te verkrijgen en een voorruit in het aquarium te plaatsen, ah ja, want zonder ruit ziet men niet veel van een aquarium. Na deze werken werd in het gehele aquarium een net gespannen en volledig bezet met waterafstotende cement, dit om eventuele scheuren in het aquarium te vermijden. Deze laag diende nu volledig waterdicht te worden gemaakt en dit zou dan gaan gebeuren met een laag polyester. Iemand vinden die bereid was om deze taak op zich te nemen was véél gemakkelijker gezegd dan gedaan, omdat de polyesterwerken dienden te gebeuren in een gesloten ruimte. Er waren wel een enkele firma die bereid was dit te doen maar tegen een onwaarschijnlijk hoge prijs. Na enkele weken zoeken heb ik dan toch iemand gevonden die het werk eindelijk wou uitvoeren, mits het open en van alle ramen en deuren in het huis. Een volledige dag had hij nodig om de drie lagen polyester, inclusief de toplaag, aan te brengen. Terwijl de brave man bezig was begreep ik maar al te goed waarom niemand deze werken graag wilde uitvoeren. Na twee uren had ik al een razende hoofdpijn. Die man heeft er maar eventjes acht uren met zijn neus bovenop gestaan. Ik vraag me af hoelang deze mensen te leven hebben; want dat dit werk uitvoeren ongezond is, staat buiten kijf.

De polyester kreeg 48 uren de tijd om volledig uit te harden, vooraleer we de volgende werken konden beginnen. In een zandgroeve vonden we het 'goedkoopste' zand als bodemsubstraat. Anderhalve kubiek zand is er overgebracht. Dit zand heb ik niet gewassen omdat dit eigenlijk een onbegonnen werk bleek te zijn. Nadien hebben we met drie mankrachten en dertien tuben silicone de twee centimeter dikke voorruit tegen de opening geplaatst. Door de grote hoeveelheid silicone was ik echter wel genoodzaakt om deze verlijming goed te laten uitharden. Nu kwam het grote moment... het aquarium vullen met water. Hola, eerst de watertellerstand noteren zodat ik precies kon weten hoeveel water het aquarium nu eigenlijk bevatte. Vijf uren heeft het geduurd alvorens de watermaatschappij mijn bakske tot op niveau had gevuld. De waterteller liet ruim 6000 liter noteren en verwittigde mij dat ik mij aan een ruime opleg van de waterrekening kon verwachten. Door het ongewassen zand was mijn teleurstelling niet gering toen ik door de voorruit keek; geen hand ver kon je zien. Ook de zware filteringen watercirculatie konden niet verhelpen dat het water nog zeer troebel was na een week. Weliswaar zagen we al een meter diep. Na drie weken was het einde in zicht maar nog steeds niet kraakhelder. Na een tip om de uitstromer over een bloemenbak, gevuld met perlonwatten, te laten lopen, was het aquarium binnen de 24 uren kraakhelder.

De volgende stap was het decoreren van de achterwand door het plaatsen van stenen. Menig tuincentra zagen me graag komen met mijn probleem toen ik zoek was naar stenen. Ik moest immers de gehele achterwand volzetten - en dit is meer dan 2 vierkante meter oppervlakte. De prijzen van sierstenen zijn veel te hoog en daarom ging ik op zoek naar echt goedkopere oplossingen. Plotseling kwam het in me op om de stenen te gebruiken die men aanwendt om rivieren te versterken. Deze zijn grillig van vorm, donkergrijs en spotgoedkoop. In Doornik in een steengroeve konden we zelf onze stenen gaan uitzoeken. (Men bracht ook deze stenen aan huis, mits de bestelling van een hele vrachtwagen; en dat leek me net iets teveel). Na twee maal heen en weer rijden was de klus geklaard. Gelukkig zijn we geen 'arm der wet' tegengekomen; want 900 en 600 kilo mag er niet geladen worden op een ongeremde aanhangwagen. Eigenlijk waren we zelf geschrokken van de uitprint van het geladen gewicht. Zoveel lag er toch niet op! Wel enkele flinke blokken, maar kom!

wervelbed.jpg

Thuis gekomen werden alle stenen op het droge geschikt en gefotografeerd. Nu iedereen opbellen die eerder had beloofd om te komen meehelpen bij het inzetten van de stenen. 2 normale gasten in de bak, 2 normale beneden op de grond en nog 'nen beer' om de steentjes omhoog te duwen. Ondanks het feit dat stenen onder water merkelijk lichter zijn is toch een niet onaardig exemplaar mijn handen ontglipt en terechtgekomen op een kleine teen van mijn assistent, OEPS! Na het werk kon het leed en pijn met enkel liters bier weggespoeld worden, bij het bekijken van het resultaat; een eigen Tanganyika biotoop!

Na de volledige rijping van het aquarium werden de vissen ingeplaatst zoals Ectodus descampsi, Enantiopus melanogenus, Paracyprichromis nigripinnis 'Blue neon', Xenotilpia papillio 'Sunflower' en Neolamprologus leleupi die ik had gekregen van een zeer vrijgevig aquariaan na Aquariana97.

Nu, denk maar niet dat alles rozengeur en maneschijn is. Want wat gedaan met de grote condensatie op muren en deuren tijdens de winter; wat denk je van een opleg op de elektriciteitsrekening van meer dan 40.000 frank. De condensatie is nu wel weggewerkt door het aquarium volledig af te sluiten en het grote biologisch filter te vervangen door een zelfgemaakte wervelbedfilter (maar daar vertel ik later nog wel meer over) en de elektriciteitsrekening HOOP ik in te perken door de traditionele aquariumverwarming uit te schakelen en te verwarmen op een apart circuit van mijn vloerverwarming.

Doch heb ik nog geen moment spijt gehad van mijn aquarium...of toch...het mocht eigenlijk nog een heel stuk groter zijn!

Aanmelden