Text Size

Hoe een droom werkelijkheid wordt

Hoe een droom werkelijkheid wordt...
Door Erik Lievens clubblad november 2000

Gestart in 1985 met het inrichten van een aquarium voor tropische vissen, is deze liefhebberij ondertussen uitgegroeid tot een ware passie. Tot op heden heb ik het altijd moeten doen met een aquarium van eerder bescheiden afmetingen, zijnde 120 x 40 x 50. Wonende op een appartement, boden zich niet zoveel mogelijkheden aan om een "waardige" bak te zetten voor mijn troeteldieren.

Het begon met een gezelschapsaquarium met vissoorten uit alle continenten, later werd overgeschakeld naar een meer biotoopgericht aquarium. Mijn keuze viel op Tanganjikacichliden. In functie van deze keuze moest het aquarium ook anders ingericht worden. Zand en rotsformaties vormden voor 90% het decor van de "bak". De rotsbewonende cichlidensoorten konden er maar goed bij varen. Om te vermijden dat de geburen op een onaangename manier mijn hobby zouden meebeleven, liet ik een nieuw aquarium maken, weliswaar met dezelfde afmetingen als de eerste, maar in een zwaardere uitvoering: de grondplaat nam ik 12mm dik, terwijl voor de verticale wanden een wanddikte van 10mm werd aangehouden. Dit alles kwam op een voet te staan bestaande uit buisprofiel van 40 x 40 mm. Kortom, een versterkt kasteel. Tot aan onze tentoonstelling genoot ik van de gedragspatronen van deze interessante Tanganjikacichliden. Op deze tentoonstelling liet ik mijn oog vallen op een populatie regenboogvissen, afkomstig uit Australië Niet dat de Tanganjikacichliden mij niet langer interesseerden, verre van daar, maar doordat ik weinig ruimte heb in het appartement om meerdere aquaria te plaatsen, ben ik verplicht om regelmatig eens van vissoort te veranderen, wil ik gedurende mijn aquaristieke carrière, het één en het ander gezien hebben en ondervonden.

Via een zustervereniging zijnde Siervis Wetteren, kon ik aan een mooie populatie regenbogen geraken.

Het was dus weer zaak om het aquarium terug herop te starten met een aangepaste inrichting voor deze Australische juwelen. Door omstandigheden werd er niet alleen veranderd van aquarium, maar ben ik ook ergens anders gaan wonen. Een ruimer appartement bracht mij meer soelaas en meer bewegingsvrijheid. Nu beschik ik over een aparte ruimte waar ik naar hartelust mijn hobby kan beoefenen, zowel voor mezelf als in functie van de club. Het aquarium kwam ook in deze ruimte te staan. Mijn echtgenote drong er ditmaal op aan om het aquarium in een meubel te laten inkleden zodanig dat dit in overeenstemming was met de andere kasten. Ikzelf, niet van de handigste, bestelde dit aan een schrijnwerker die ik goed kende en meende dat dit in de kortste keren ging geklaard zijn. Niets was minder waar. Momenteel woon ik 2 jaar in deze nieuwe omgeving en de ommanteling is nog steeds niet gebeurd door het in gebreke blijven van de aannemer.

Het hing mijn vrouw de keel uit en ik besloot de grove middelen te gebruiken. Het aquarium met voet werd prompt aan een zeer sociale prijs aan een goed werkend lid van onze vereniging verkocht en bestelde voor mezelf in de vakhandel een aquarium van 160 x 60 x 60, compleet met meubel en een waterbestendige allesomvattende lichtkap.

Hoe een droom werkelijkheid wordt!!! De regenbogen vanuit mijn "oud" aquarium zijn momenteel in logement bij de handelaar waar ik het aquarium heb gekocht. Eenmaal ze terug in het nieuw aquarium zullen terechtkomen, denk ik dat ze hopeloos zullen verloren zwemmen in hun ruimere omgeving. Hopelijk gaan ze uit tevredenheid beginnen baltsen en kweken, zodanig dat ik op mijn beurt andere mensen een plezier kan doen met deze prachtige vissen. Na 13 jaar aquaristiek heb ik eindelijk iets waarvan ik droomde: een ruim aquarium dat mij de mogelijkheid biedt om later alle takken van de aquaristiek te beoefenen en dat zijn er heel wat. Als ik rekening houd dat ik om de vijf jaar eens verander van biotoop dan moet ik 200 jaar worden.

Het inrichten van deze nieuwe bak heeft zweet en tranen gekost. Nooit heb ik het zo druk gehad. Het aquarium werd in stukken en brokken ingericht (figuurlijk gesproken natuurlijk).

Een anekdote wil ik er graag bij vertellen: tijdens ons verblijf in Turkije vond ik bij een strandwandeling heel mooie afgeronde keien die, naar mijn smaak, wel zouden kunnen dienen voor de inrichting van het aquarium.
Zo gezegd zo gedaan: een aantal stenen verdwenen in een plastiek zak en werden verdeeld over de 2 valiezen en handbagage. Hier en daar vroeg ik aan enkele Turken of dit geen problemen zou opleveren bij de douane. In België is het immers verboden stenen vanuit de rivieren mee te nemen omdat dit kan beschouwd worden als milieuontvreemding. Ginds bleek dit niet het geval te zijn. Mij van geen kwaad bewust, boden wij ons aan bij de balie van de luchthaven Izmir om onze terugvlucht aan te vatten en werden onze valiezen en handbagage gecontroleerd via een scanner. Zonder problemen kamen wij erdoor. Oef, dacht ik, er kan mij niets meer gebeuren. Het volgende checkpoint was de controle van de paspoorten en de visa + nogmaals een scan van ditmaal enkel de handbagage. Wat raadt gij? De Turkse rijkswachter van dienst vroeg mij op een zeer agressieve manier onmiddellijk de handbagage te openen. Hij graaide met beide handen de zak met stenen eruit en koos één van de grootste stenen eruit, bekeek deze aandachtig en gaf deze aan een collega. Het zweet stond ondertussen op mijn voorhoofd. De eerste rijkswachter nam de steen terug en gooide, jawel, deze steen met volle kracht tegen de prachtig geboende marmermozaïekvloer van de luchthaven. Ik dacht, oeienoei, de tegel is eraan. Gelukkig was er enkel een splinter afgevlogen. Ondertussen zei ik in mijn schoonste Engels tegen de officier dat ik een groot aquarium bezat en deze stenen dienden als versiering. Hij verstond geen woord engels en antwoordde mij in het Turks wat ik uiteraard ook niet verstond. Einde van het verhaal: ik mocht met mijn stenen vertrekken. Geloof mij, beste leden, mijn adrenaline nam onrustbarende waarden aan. Eind goed alles goed, ondertussen liggen deze stenen te pronken in het aquarium.

Wij kwamen pas thuis van Turkije toen, nog geen uur nadien, de telefoon ging en de aquariumhandelaar mij belde dat het aquarium + meubel klaar stond om geleverd te worden. Dat was dus weer iets om naar uit te kijken. Prompt werd een leveringsdatum bepaald en werd er met enkele bereidwillige mensen van de vereniging afgesproken om mee te helpen deze naar boven te brengen op de derde verdieping (gelukkig is er een lift). Via dit artikeltje wil ik deze mensen bedanken voor hun spontane medewerking. Het is altijd aangenaam te weten dat binnen onze vereniging er nog altijd een zeer goede geest hangt en iedereen solidair wil meewerken aan het beoefenen van onze hobby.

Voor onze reis had ik al een plannetje gemaakt hoe het aquarium er min of meer ging uitzien. Als achterwanden gebruikte ik paneeltjes van 60 x 30 bestaande uit voorgevormde decoratieve platen die via siliconen op de achterwand en zijwanden werden gekleefd. Het grote voordeel van deze panelen is hun geringe dikte, ze zijn gemakkelijk te versnijden en zijn in de massa gekleurd. Als bodembedekking nam ik rivierzand omdat ik in mijn hoofd heb om ook wat bodembewoners onder te brengen in het aquarium, en die hebben het niet zo voorzien op korrelig grint. Stukken kienhout moeten ervoor zorgen dat de technische apparatuur wordt weggestoken en vormen, naar mijn mening, nog altijd heel mooie decoratieve elementen in het aquarium waar ook nog tezelfdertijd substraatplanten kunnen op bevestigd worden. De technische apparatuur: filter, timers enz. verdwenen in het onderstaand meubel; leidingen, kranen zijn niet langer zichtbaar.

Het aquarium werd beplant met 2 heel mooie ajuinplanten waarvan de bollen enorm groot zijn, en het heel moeilijk maakten om deze in de bodem te steken, wetende dat deze bollen niet volledig mogen ingegraven worden in de bodemstructuur: anders gaan deze verrotten.

Een twintigtal stengels van Hygrophila stricta siert de linkerachterhoek, terwijl een 10-tal potjes van een cryptocorynesoort als voorgrondbeplanting dienst doet.

Als verwarming had ik geopteerd om 2 x 300 Watt te gebruiken, doch dit bleek wat van het goede teveel; ik had immers geen rekening gehouden met de warmte die de lampen uitstraalden. Het aquarium wordt immers verlicht met 4 lampen van elk 58 watt: één Tritorn, één aquastar, één grolux en één warmwit.

De temperatuur van het water is momenteel 26 °C, wat voor regenbogen een goede temperatuur is, maar toch wat te hoog is voor de aquariumplanten. Nu werk ik enkel nog met één verwarmer van 300 Watt waarbij de temperatuur nu schommelt,afhankelijk van het al of niet verlichten van het aquarium, tussen de 24 °C en 26 °C. Ondertussen is het aquarium aan het "rijpen" en kijk ik met ongeduldige blikken uit naar het inbrengen van mijn vispopulatie dat bestaat uit een tweetal Melanotaenia boesemani, een tweetal Melanotaenia trifasciata Dulhunty, een tiental Melanotaenia praecox, vijf Melanotaenia kamaka, vijf Melanotaenia trifasciata "Mary river" en de pastelgrondel Tateurndina occellicauda. Ik ga nu dezelfde fout niet begaan als in mijn voorgaande aquarium door er vissen in te steken die niets te maken hebben met Australische regenbogen, zoals de Botia macracantha en Corydorassoorten. Wel heb ik het voorzien op Australische grondels die zullen zorgen voor de algemene opkuis van de bodem.

Het nieuw aangekocht aquarium heeft een niet te onderschatten probleem, wat ik maar gemerkt heb bij het inrichten. De lichtkap is heel zwaar uitgevallen, wat maakt dat als ik deze wil afnemen om het één en het ander te veranderen of te onderhouden, een beroep moet doen op mijn echtgenote, en dan nog is het geheel op zijn minst log te noemen. Komt daar nog bij dat van een breedte van 60 m,het deksel slechts 20 cm opengaat, wat maakt dat ik de dekruiten er niet kan uithalen zonder de kap af te nemen. Ik ben van plan dit eens te bespreken met de handelaar op welke manier hieraan verholpen kan worden.

Alles bij alles ben ik heel tevreden met mijn nieuwe aanwinst en hoop er nog veel plezier aan te beleven.

Een droom wordt werkelijkheid!

Aanmelden