Text Size

Eetbare aquariumplanten

Eetbare aquariumplanten
T. Alenteyns / Zilverhaai Beringen, clubblad februari 2000

Trapa_natans.jpg
Trapa natans

Wie heeft al eens gehoord dat men in bepaalde streken Eikebladvaren consumeert? Maar wist je ook dat men er andere aquariumplanten als een fris slaatje opdient?

Wie kent er nog de bijna volledig uitgestorven waternoot van bij ons (Trapa natans)? In China kweekt men er een familiesoort van en brengt ze op de markt of exporteert ze naar het buitenland. In Thailand en Java worden deze vruchten ook verzameld. De smaak zou overeenkomen met die van knoflook. Fijngestampt, gedroogd en geroosterd worden ze gebruikt als kruiden bij de rijst.

Zo eet men er sinds mensenheugenis ook de wortel van de waterlelies (Nymphaea alba). Wel is het nodig ze goed af te koken daar er een soort gif in deze wortels zit (Nupharine). De Phragmites communos, een lelieachtige plant, werd door de indianen gebruikt om hun vredespijpen mee vol te stoppen en ook om er suiker uit te halen.
De prachtige Indische lotus (Nelubium nelumbo), die in de tropen overal wordt gehouden, is een ware delicatesse: de Chinezen koken de wortelstokken of roosteren ze in hete as. De eikelvormige zaden zouden het best smaken. Verwijdert men de harde lederachtige schaal kan men ze, zolang ze niet volledig rijp zijn, eten als kastanjes.

In Java groeit de ons erg bekende Hydrocotyle dubia. Van de jonge blaadjes en de bloempjes maakt men ginder een fris slaatje klaar. De smaak zou ongeveer gelijk aan die van peterselie zijn. Daarbij komt nog dat de plant bij verschillende ziektes erg heilzaam zou werken.

En wie kent er niet de verschillende Sagittaria-soorten? In China en ook in Japan kweekt men Sagittifolia. De knollen ervan bezitten veel suikers en meel. Het is een gewas dat in de tropen meer aandacht verdient als voedingsmiddel dan bij ons als aquariumplant.

Nochtans als solitair of in een klein groepje komt hij erg decoratief over. Eichomia crassipes, verwant aan de Monochoria, eet men er ook wel eens af en toe. Maar als zwijnenvoer is het een plant bij uitstek. Zo zouden ook steelpunten van de Myriophyllum een goede groente zijn. Gekookt worden ze op tafel opgediend. En de steelpunten van de reuze Ambulia (Lymnophila aquatica) worden ook al eens geserveerd. Maar gezien de verschillende soorten blijven de smaken erg uiteenlopen. Vele ruiken naar terpentijn of naar pastis. Hygrophilla-soorten worden in Zuidoost Azië ook op de een of andere manier in de keuken gebruikt. De bruikbaarheid van de Althemanthera-soorten staat ook wel vast. Met hun rode of gele bladeren zijn ze op tropische markten een goed verkochte groente. Ze worden als spinazie bereid, alhoewel ik toch liever echte spinazie eet.

Het lekkerste van alle aquariumplanten zijn de Aponogetons, zoals de bekende Aponogeton madagascariënsis (gaasplant). Hun knollen zijn een ware delicatesse. Ze worden gekookt of geroosterd en zoals aardappelen gegeten. Over het culinaire van onze aquariumplanten zijn er nog vele open vragen. Ondertussen laat ik toch mijn plantjes maar in mijn bak. Het oog mag ook wel eens wat te eten hebben, en mocht daarbij de honger wat al te groot worden, neem ik vlug een stukje fruit.

Aanmelden