Text Size

Vissen voor de plantenvijver

Daarna gaat de familie Toertjens nog ergens een koffie drinken met een Brusselse wafel erbij. De vissen liggen ondertussen veilig in de kofferruimte te chambreren bij een temperatuur van 40 °C. Na een tweetal uren komt de familie Toertjens thuis en wil men de visjes in de vijver zetten. Shit, (voor de Nederlanders: potvolblomme) toch wel vergeten er water in te doen zeker. Ach ja, vergissen is menselijk, even de tuinslang erin en laat maar lopen. Water van 10 °C erin en ja daar dan de vissen in, want ze voelen zich toch niet al te best in dat water dat inmiddels de 30 °C overschreden heeft. Het zal de vissen wel even goed doen zulke verfrissing, denkt de familie.

De vissen zijn echter zeer ondankbaar want de helft pleegt zelfmoord, door onmiddellijk de adem in te houden totdat de dood daarop volgt, althans volgens de familie. Weten zij veel over het shockeffect. Volgens vader is het allemaal de schuld van de handelaar. Hij schept de dode vissen af en vriest ze in. Hij zal morgen eens even een hartig woordje wisselen met die charlatan van een handelaar die hem die doodzieke vissen heeft verkocht. Ondertussen loopt de vijver al aardig vol. De folie past zich aan de vorm van de kuil aan en de zorgvuldig opgestapelde stenencollectie en duivenkotdakpannen donderen de vijver in. Dit gebeuren kost het leven aan de moedervis (de vlinderkoi).

Oma Toertjens stelt voor om misschien toch eens over te gaan tot de aanschaf van een boek. Zo gezegd, zo gedaan. Een dag later met al die dode vissen naar die charlatan om hem eens een kleedje te passen, dan snel naar een andere vijverspecialist om een boek. Want bij die eerste had de familie zich voorgedaan als zijnde specialist met 92 jaar ervaring en ze kochten enkel vissen bij iemand met langere ervaring. Dus beste lezer u begrijpt wel, hier kan toch geen boek gekocht worden, want de handelaar moest geloven dat wij deze geschreven kennis allang wisten. Bij een andere handelaar werd dan uiteindelijk toch een boek gevonden.

Dit werd eerst eens doorbladerd voor de foto's en daarna werd er zelfs eens in gelezen. Nu werd er toch wel schoorvoetend toegegeven dat er heel misschien wel een petieterig klein detail over het hoofd werd gezien. Ok, misschien wel een paar details. De stenen werden terug uit de vijver gevist, hierbij werd dan ook nog door iemand een lek in de folie gemaakt. Dus werd er maar meteen een degelijke folie ingelegd.

Dit was les 1: goedkoop is niet altijd een goede koop. Nu ging men wat anders te werk, eerst het water erin en dan pas de oever afgewerkt. Ondertussen had vader van moeder een abonnement op Aquariana™ gekregen. Hij kon ook nog wat oude nummers vast krijgen en die werden allemaal doorgenomen. Hij las over koi, goudvissen, goudwinden en over plantenvijvers. Hij vond die planten toch wel mooi. Ondertussen wist hij ook dat voor een vissenvijver het watervolume zo groot mogelijk dient te zijn. Nu zou hij het eens goed aanpakken.

Aanmelden