Text Size

Vissen voor de plantenvijver

Hij schafte zich zuurstofplanten aan. Een paar goudvisjes die alles hadden doorstaan mochten blijven. En ja hoor, het water werd even groen, maar daarna werd het glashelder. De familie Toertjens kreeg er plezier in, er werd er nu zelfs naar gestreefd om de vijver er zo natuurlijk mogelijk te laten uitzien. Zo werden dan ook de goudvisjes aan een vriend geschonken. Dat knalrode werd als storend ervaren tussen al dat groen… en zo komen we dan eindelijk bij de kern van de zaak, vissen voor in de plantenvijver.

Ik betreur het heel erg dat vele plantenliefhebbers vissen als vergif beschouwen voor hun plantenvijvertje. Anderzijds, in de handel is de keuze in visjes voor dergelijke vijvers zeer beperkt. Daarom wou ik hier toch eens wat visjes vernoemen die toch de moeite waard zijn. Eerst de soorten die men na wat zoeken wel eens bij de handelaar tegenkomt.

Zo is er de roodvinwinde, vroeger Notropis lutrensis maar nu Cyprinella lutrensis genoemd. De mannetjes worden mooi blauw met rode vinnetjes. Het is een heel speels en vinnig visje dat niet groter wordt dan 7 - 8 cm. Tussen de planten is het toch heel prettig om zulk visje te zien ronddartelen op zoek naar wat muggenlarven en watervlooien. In een plantenvijver vinden ze voedsel genoeg zodat ze niet moeten worden bijgevoerd. Toch belangrijk en eigenlijk een vereiste voor de plantenvijver.

Regelmatig treft men in de handel de weeraal aan. De groene jongens (en meisjes) moeten nu niet onmiddellijk boos worden, want deze weeraal heeft niets te maken met onze inlandse Misgurnus fossilis die heel erg beschermd is. Deze soort wordt verhandeld onder de naam Misgurnus anguillicaudatus. Volgens vage gegevens zou deze vis van China afkomstig zijn. Deze vis is volgens mij zeer bruikbaar voor de plantenvijver, omdat hij heel de bodem uitkamt zonder de planten te storen en zodoende de bodem luchtiger houdt. Zo kunnen de aërobe bacteriën hier ook hun nuttig werk verrichten.

De Chinese bittervoorn is mooier en kleurrijker dan onze eigen inlandse bittervoorn die overigens verschrikkelijk beschermd is. Een maatregel die ik heel erg betreur. Want in veel van die plantenvijvers worden zoetwatermosselen gehouden. Deze mosselen zijn van levensbelang voor de bittervoorns. In de natuur zijn bittervoorns best sterke vissen, alleen de eende- en schildersmossel sterven massaal onder de aanhoudende druk van de watervervuiling en als de mossels verdwijnen, verdwijnen tegelijk ook de bittervoorns. Als de bittervoorns zouden worden toegelaten in onze liefhebberij zouden we ze mogen houden en kweken zodat hun aantal terug wat aangroeit. Als dan later enkele biotopen terug zuiver genoeg zijn, kunnen ze er zelfs terug geïntroduceerd worden. Ik blijf er voor ijveren, maar ik word er onderhand zo moe van:
HET HEEFT GEEN ZIN DIEREN TE BESCHERMEN
ZONDER DAT HUN BIOTOOP BESCHERMD WORDT.

Aanmelden