Text Size

Een tuinvijver, een kwestie van gezond verstand

Veiligheid rond de tuinvijver

De toename van kleine waterpartijen die door de mensenhand onstaan zijn, heeft ongetwijfeld zijn nut en schoonheid. Doch aan alles kleeft een schaduwzijde. Er dient dan ook streng toezicht gehouden te worden op de veiligheid van mens en dier rondom die waterpartijen.

Reeds vanaf de oertijd werd de mens aangetrokken door water. Zowel kinderen als volwassenen kunnen moeilijk de aantrekkingskracht weerstaan van een mooie waterpartij met een eventuele fontein of een kletterend watervalletje. Aanmaningen om in de buurt van de vijver uiterst voorzichtig te zijn worden dan ook al snel uit het oog verloren. Een onvoorzichtige stap kan voor een niet-zwemmer zeer erge gevolgen hebben en het moeten daarom de eigen kinderen niet zijn die 's zomers in de vijver tuimelen. De eigen kinderen zijn juist vertrouwd met de aanwezigheid en de eventuele gevaren van de vijver en het zijn derhalve de bezoekers en de buurkinderen die het grootste gevaar lopen. Tuinen en voornamelijk voortuinen die een waterpartijtje herbergen dienen voldoende hoog omheind te zijn en een gesloten poortje te bezitten. Indien dit niet kan gewaarborgd worden, dan ziet men beter van een vijver af zolang de kinderen niet kunnen zwemmen.

Opdat de vijver en de oever geen kinderspeelplaats zouden worden legt men best een barriëre aan tussen de vijver en de omgeving. Dit kan door dekoratieve elementen zoals steengroepen, wortelstukken en plantengroepen in de oevers te integreren. Een dichte plantengordel verhindert de doorgang. In die plantengordel kan desgewenst nog een onopvallende afrastering voorzien worden. Een vlakke oeverzone van zo'n 15 cm diep is aanbevelingswaardig. Men laat kinderen best nooit aan het water spelen zonder toezicht van volwassenen.

Indien Uw familie zich uitbreidt nadat reeds een vijver werd aangelegd dan kan U over de vijver een gevlochten raster van betonijzer leggen. Wanneer dit ijzer in een waterbestendige onopvallende kleur (donkergroen, groengrijs) geschilderd werd zal dit weinig storend zijn, temeer daar de planten daar ongestoord doorheen kunnen groeien. Indien mogelijk kan dit rooster net onder het wateroppervlak hangen (bij gebruik van folie is dit bijna onmogelijk). Soepele netten zijn niet altijd voldoende omdat deze moeilijk te bevestigen en op spanning te houden zijn. Deze netten zijn echter uitermate geschikt om vissen te beschermen tegen reigers en andere visdieven.

Een andere mogelijkheid om kinderen tegen ongevallen te beschermen kan goed toegepast worden bij kleinere vijvers: men vult de diepwaterzone voor een groot deel, tot 20 cm onder de waterlijn, met grote stenen. Daartussen plaats je enkele manden met waterplanten om een natuurlijke indruk en het welzijn van klein waterleven in stand te houden. Vissen kunnen er natuurlijk niet in. Als de kinderen dan groter worden kan je de stenen verwijderen, de beplanting herschikken en enkele vissen uitzetten.

 

Vele tuinplanten en ook vijverplanten zijn giftig. Kinderen en honden hebben de neiging om een en ander met de mond uit te testen en daarom kunnen we bij de beplanting beter deze planten vermijden. Deze opmerking wil U niet paniekerig doen reageren, maar tot nadenken stemmen.

 

De interesse die kinderen hebben voor de ouderlijke vijver vermindert aanzienlijk indien ze de beschikking krijgen over een eigen ondiep waterplasje met geïntegreerde modderzone (mengsel water/zand) waar ze zich ongeremd kunnen uitleven.

Naast de reeds genoemde voorzorgsmaatregelen dient steeds rekening gehouden te worden met het gevaar dat door aansluiting van pompen en verlichting kan ontstaan. Afsluitbare stopkontakten, zodat zowel kinderen, als mogelijke inbrekers niet aan de stroombron kunnen komen, bieden hier de oplossing. De persoonlijke veilighied mag natuurlijk ook nooit uit het oog verloren worden. Het is daarom niet alleen aan te raden maar ook moreel verplicht om een verliesstroomschakelaar te voorzien; zodat bij defekt of ongelukjes de stroom onmiddellijk uitgeschakeld wordt (30 mA is aangeraden).

Helder, proper vijverwater wordt graag gedronken door honden, katten en vogels. Het is echter reeds gebeurd dat voornamelijk honden, na het genieten van vijverwater uit een vijver met rottende bodem, door botulisme ziek werden van het bedorven water. Botulisme is een bacteriële vergiftiging. Dieren die door deze infektie getroffen worden, vertonen verlammingsverschijnselen. Bij het lopen hebben ze knikkende poten als waren hun botten uit gummi gemaakt.

Reeds bij aanleg van de vijver dient men stukken oever of eilandjes te voorzien die geleidelijk in het water aflopen. Onze gevederde vrienden kunnen daar dan in alle rust komen drinken en een bad nemen. Deze langzaam aflopende plaatsen zorgen er ook voor dat onze vijver geen val wordt voor egels en andere kleine dieren, die zich langs steile oevers niet meer uit het water kunnen hijsen. Boomstammetjes, schorsplaten of speciale egelbruggetjes maken ook het ontsnappen mogelijk.

De bezorgde dierenvriend zorgt er steeds voor dat de vijver ergens een diepte van 80 cm heeft. Vissen en andere dieren kunnen daarin vorstvrij overwinteren. Het verdient aanbeveling om in de buurt van de vijver enkele overwinteringschachten aan te leggen om allerlei dieren (voornamelijk amfibiën) een overwinteringsplaats te verschaffen. Houtstapels of speciale kuilen met een drainagelaag zijn hiervoor aangewezen.

Bron: Peter Beck (Aquarium Heute 3/92).

Aanmelden