Text Size

Epalzeorhynchos bicolor

De Epalzeorhynchos bicolor
Erik Lievens, Aquarianen Gent.

Zelden wordt in de volksmond de juiste benaming van deze vissoort uitgesproken. Men heeft zodanig de gewoonte aangenomen om hem de Labeo bicolor te noemen, dat wij de wetenschappelijke benaming uit het oog zijn verloren, namelijk: Epalzeorhynchos bicolor. Nochtans is het determineren van deze vissoort een heel eenvoudige zaak. Met zijn gitzwart lichaam, zijn vuurrode staartvin en zijn kop met het uiterlijk van een haai, kan hij onmogelijk verward worden met andere 'labeosoorten'.

De Epalzeorhynchos bicolor is een gemakkelijke vissoort om te houden. Hij stelt geen torenhoge eisen aan zijn leefomgeving. Qua voedsel en watersamenstelling is hij zeer tolerant. Wel zijn hieraan enkele voorwaarden verbonden. Onze aquarium moet een groot volume hebben waarin voldoende zwemruimte is voorzien. Het zijn heel goede zwemmers die zich als bliksemschichten doorheen het aquarium kunnen voortbewegen. Naast bewegingsruimte moeten er ook voldoende schuilplaatsen voorzien worden. Dit kan gemakkelijk verwezenlijkt worden door gebruik te maken van stenen en kienhoutwortels. Deze 'vuurstaart' genoemd naar de knalrode kleur van zijn staartvin verdraagt geen soortgenoten in zijn nabijheid. Het is een solitaire vissoort.

Epalzeorhynchos bicolor 03

Wat hem zo mooi maakt is het contrast tussen zijn gitzwart vissenlichaam en de felrode kleur van zijn staartvin. Wanneer deze vis zich niet goed in zijn vel voelt onder invloed van bepaalde omstandigheden, dan zal de zwarte kleur overgaan in een lichtere tint en eerder grijsachtige waarden aannemen. In de natuur komt hij voor in ondiepe stromende beekjes en riviertjes in Thailand, Birma en Laos. Hij vertoeft het liefst in beekjes met een rotsachtige bodem waarvan de stenen zijn bedekt met veel algen.

Algen maken een groot deel van zijn voedsel uit. Af en toe stelt hij zich ook tevreden met kleine insecten of muggenlarven die in het water zijn terechtgekomen. Het lang uitgestrekt, zijdelings afgeplat lichaam en zijn spitsvormige snuit van deze vissoort doet ons denken aan een torpedo. Zijn kop is klein in verhouding met de grootte van zijn ogen. Dat hij grote ogen heeft is waarschijnlijk te wijten aan het feit dat het nachtactieve vissen zijn. Aan beide zijden van zijn muil heeft hij twee paar baarddraden. Met zijn verharde brede lippen is hij in staat om algen van de rotsen en stenen te schrapen. Buiten zijn rode staartvin zijn de overige vinnen zwart. Deze vinnen zijn enorm groot. Hoe ouder de vis wordt, hoe mooier hij lijkt. Spijtig is dit bij het mensdom niet het geval, uitzonderingen te na gesproken . Jonge exemplaren kunnen een witte vlek hebben op het einde van hun dorsale vin.

Voorzichtigheid is geboden bij het overbrengen van de vis van de handelaar naar uw aquarium. Houdt de stelregels in acht. Ik ga ze ditmaal niet meer herhalen omdat meerdere malen hier de nadruk al op gelegd is en ik slechts één bladzijde krijg van onze hoofdredacteur om dit artikeltje te schrijven.

Houdt er ook rekening mee dat het niet alleen goede zwemmers zijn maar dat ze ook in staat zijn om boven het water uit te springen. Het is dus nodig om ons aquarium van de nodige dekruiten te voorzien. Het is een solitair die met vereende krachten zijn territorium zal verdedigen. Hierbij maakt hij geen onderscheid tussen kleine en grote vissen. Iedereen moet uit zijn buurt blijven. De Epalzeorhynchos bicolor heeft ook de bijzondere eigenschap dat vissen uit een ander geslacht met een rode kleur als een soortgenoot aanzien wordt. Zo zal hij ook deze vissen najagen. De vissoort die hij wel duldt in zijn nabijheid is de Chromobotia macracanthus, zodanig zelfs dat hij zich durft ophouden in de groep van de clownbotia’s. Wie hij altijd achternazit is de Gyrinocheilus.

Wist u dat in de natuur deze vuurstaart een lengte van 20 cm kan bereiken? In het aquarium wordt hij maximaal 15 cm groot. Het aquarium moet voorzien worden van een grote filter die in staat is om 2 à  3 maal het volume water per uur doorheen het filtercompartiment te jagen.

Een regelmatige waterverversing samen met een goede filtering zorgt dat er voldoende zuurstof in het water aanwezig is. De temperatuur van ons water houden wij bij 24 tot 27 °C. De Epalzeorhynchos bicolor houdt zich voornamelijk op in de onderste waterlagen en op de bodem. Zorg voor een zanderige bodem, zo niet zullen de baarddraden beschadigd worden door de scherpe kanten van bv. grint. Als voedsel nemen ze over het algemeen plantaardig voedsel tot zich, afgewisseld met een lekkere muggenlarve of klein insectje.

Geef hem een kans in uw aquarium!

Mijn bladzijde zit er terug op en wens jullie nog veel aquaristieke successen toe in 2011.

 
 

Aanmelden