Text Size

Opstarten, ... van een zeewateraquarium

Opstarten, ...van een zeewateraquarium

Geert Van Landeghem, Aquarianen Gent

Ik zal trachten een zo goed mogelijk relaas te brengen van het opstarten van mijn zeeaquaria. Dat dit gebeurd is met vallen en opstaan zal wel niet verwonderlijk zijn doch de aanhouder wint zeggen ze.

We schrijven 1998. Daar Atlantis Beveren een tentoonstelling organiseerde én dit ongeveer op hetzelfde tijdstip gebeurde met een verbouwing thuis werd het bestaande aquarium doorgespeeld aan de vereniging. Zo had ik plaats om een al lange droom te verwezenlijken namelijk een tropisch zeewateraquarium houden.

Dat dit een doordachte planning en een berg informatie vergaren met zich meebracht kan je wel denken. Er werd gekozen om een bak van 190 cm * 80 cm * 70 cm hoog te maken. Ja, zelf maken U leest het goed. Dit kan geen probleem zijn als U al jaren bent aangesloten bij een aquariumclub. Er worden trouwens lezingen én doe-avonden hierover in de meeste clubs gegeven. Glas werd aangekocht met een dikte van 12 mm.

Een bevriend clublid die lasser van beroep is werd bereid gevonden om een poot te maken. Deze moest tenslotte een serieus gewicht dragen. Onder de nieuwe vloer die ik overal gelegd had was er een buis voorzien die naar de garage liep. Daar kwam het filter, zodanig dat ik geen last had van het geluid van water en afschuimer. Ook het verversen van water langs de garage werkt een pak comfortabeler dan in de woonkamer. Geen gemors meer met de gekende taferelen als de vrouw des huize dit onder ogen krijgt.

Er werd van start gegaan met het vervaardigen van het aquarium. Na de gebruikelijke tijd in acht te nemen betreffende het uitharden van de siliconen werd de bak gevuld als proef op lekken. Alles ok! De nodige sterke jongens werden gevonden om dit behoorlijk zwaar bakje op zijn plaats te zetten. De volgende stap was de filter plaatsen in de garage.

Ik had gekozen om een pijp met doorsnede 40 cm te plaatsen. Deze pijp had een hoogte van 170 cm. Daar deze vervaardigd was uit een harde plastic materie kon ik naar believen gaten boren voor de aansluitingen welke nodig waren om de afschuimer en pompen op aan te sluiten. Het bovenste deel van de filter was opvang van het water komende uit het aquarium. Hierna liep het door een druppelfilter om dan in een nat filter te komen. De afschuimer werd naast de pijp gezet. De nodige aansluitingen werden gemaakt. Rond de filter werd een kast gemaakt. Rond het aquarium werd een ombouw geplaatst in MDF (een soort geperste plaat) welke met vernis behandeld werd tegen spatwater.

Nu kon ik starten met een achterwand te maken in 2 componenten PUschuim. Dit had ik al verscheidene keren gedaan. De plaatsing van elektriciteit was het laatste onderdeel, doch diende hier extra aandacht aan besteed te worden daar men toch met water bezig is. Er werd een apart circuit gelegd dat aangesloten werd op een verliesstroomschakelaar. De ballasten werden onder de bak geplaatst en de lampen werden voorzien van spatwaterdichte aansluitingen. De draad die ik gebruikte was soepel zodanig dat ik de lampen kon verleggen naar believen. Er werd geopteerd om 7 lampen te gebruiken, 4 witte osram kleur 11 en 3 blauwe osram kleur 67.

In onze club waren enkele zeeaquarianen actief waar ik de nodige informatie bij trachtte los te weken. Stenen kon ik gratis bemachtigen bij een steenhouwer. Eens de kalkstenen in de bak lagen en na het nodige gepas kon ik bodemsubstraat plaatsen. Hier gebruikte ik zeer fijn vermalen schelpjes voor. Deze vindt men op het strand daar waar de waterlijn op zijn hoogste punt heeft gestaan. Met een spade kan men het bovenste laagje er voorzichtig afscheppen. We spraken af met enkele clubleden om water te halen bij onze noorderburen. De Oosterschelde heeft prima water en het was een leuke uitstap. U begrijpt wel dat het bodemsubstraat tezelfdertijd vergaard werd als het water. We pompten ongeveer 1000 liter op.

Nu kon alles beginnen! Opstarten zonder licht om na één week 2 lampen te gebruiken. Dit om de algen geen kans te geven. Na ongeveer 2 maanden werden de eerste vissen in de bak gezet namelijk 2 anemoonvissen (Amphiprion ocellaris) en 1 dwergkeizer. De dwergkeizer was na 1 dag al in de vissenhemel, de anemoonvisjes na 1 week. Nochtans was de waterkwaliteit aanvaardbaar. Na verloop van nog een maand werden enkele lagere dieren aangeschaft. Enkele lederkoralen en een softkoraal. Deze deden het prima!

Toch staken de eerste algen de kop op zodat er een gele zeilvindokter werd gekocht. Er volgden nog enkele vissen en lagere dieren. Mijn nieuwste aankopen verdwenen steeds na enkele uren of dagen? Hoe kon dit nu??

Ik kwam tot de ontdekking dat ze achter de achterwand raakten langs een kleine kier en achteruitzwemmen deden ze niet... dus afbreken die achterwand. De steenformatie vond ik niet zo geslaagd en ik was nu toch bezig te veranderen in de bak dus nieuwe stenen er in. Ditmaal koos ik voor tufsteen. Er werd ook een onderbouw voorzien van glazen tafels zodanig dat de vissen er prima konden schuilen. Het water liep ook achter deze tafels in de bak zodat er een goede circulatie was. Geen dode hoeken of stilstaand water. Doch door deze drastische veranderingen was de waterkwaliteit slecht geworden. Verversen maar en hopen op beterschap.

Het was nu vol zomer en de temperatuur liep op tot 29 °C. De eerste paarse flap stak ook de kop op! Daarbij kreeg ik een prachtverzameling van draadalgen op de stenen. Dit moest ik met de hand elke week kortwieken. Door de nieuwe opstart met pieken van nitraat, fosfaat en ammoniak was de conditie van de bak fel achteruit gegaan. Er werd een UV lamp gekocht en mee tussen het systeem geplaatst. Het algen probleem bleef echter duren. Middeltjes om dit tegen te gaan werden niet gebruikt; volgens mij is dit weggegooid geld en niet effectief. De waterverversingen gingen gewoon verder en dit met een regelmaat van 50 liter per week. Na 6 maand verdwenen grotendeels de draadalgen (dit waren nochtans hele tapijten) van de stenen.

Nu was het tijd om een zeeegel aan te schaffen. Deze vervulde zijn taak bijzonder goed en de laatste restanten van de algen werden kort gehouden. Mijn filter had ik ook veranderd. Het druppelsysteem alsook het nat filter werden uitgeschakeld zodoende werkte ik nog alleen op de afschuimer. Deze is echter een uit de kluiten gewassen exemplaar die zijn taak prima vervuld. Misschien lag hier ook wel een oorzaak van de kentering. De voorfilter bestaat alleen uit een dotje witte filterwat welk om de 2 dagen word vervangen.

We zijn nu nazomer 2004 en de paarse flap is na lange tijd ook volledig verdwenen. Geen algenexplosies meer. De bak zit behoorlijk vol lagere dieren en ongeveer een vieftiental vissen. Ik gebruik geen UVlamp meer en toevoegingen gebeuren allen maar door kalkwater (met osmosewater gemaakt) en jodium bij elke verversing. Wel houd ik de wekelijkse verversing van 50 liter in acht. Dit is natuurlijk zeewater waar volgens mij alles in zit wat de lagere dieren nodig hebben. Dit word beloond want de dieren groeien en vermeerderen goed.

Aanmelden